persona non grata: życie

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą życie. Pokaż wszystkie posty

25.11.2014

10 słów przez całe życie.

"You're the only one to CURE ME

Feel so good inside"

Gdybyś mógł powiedzieć tylko 10 słów przez całe życie?

Co byś wtedy powiedział? I jak długo byś się nad tym zastanawiał?

...

Pamiętasz te wszystkie moment kiedy powiedziałeś o jedno słowo za dużo, o jedno zdanie za daleko? Po niektórych nie ma już odwrotu. Te momenty w których powinnam ugryźć się w język, i te w których powinnam go sobie odgryźć. Wszystkie złorzeczenia wypluwane, w gniewie, niewyraźnie pod nosem. Jeden, zadawałoby się niewinny, żart rzucony w czyjąś stronę, a łamiący mu po ciuchu palce.

Jest taki film, powstały w 2009 roku, pt. 'Nic osobistego' (polecam szczerze!) Obraz ten jest prawie pozbawiony słów. Mimo wszystko między bohaterami wytwarza się interesująca więź.

Moja znajoma, jakiś czas temu, doznała poważnego wypadku. Jej stan był bardzo ciężki, ale na szczęście wróciła, i ciągle wraca, do zdrowia. W tym czasie musiała nauczyć się od nowa komunikować ze światem. Każde słowo, które chciała wypowiedzieć było dla niej sporym wysiłkiem i wyzwaniem. Było też zatem wzruszającą wartością dla odbiorcy.

Pamiętam jak dopadło mnie kiedyś zapalenie krtani. Autentycznie nie byłam w stanie mówić, wydobywać z siebie słyszalnego głosu. Mogłam jedynie coś wyszeptać. Leżałam z gorączką i żeby poprosić kogoś o herbatę 'wołałam szeptem'. Potwornie trudno było te parę dni nie kłapać jęzorem, trudno.

A teraz, do granic przewidywalna, prosta i trywialna, końcówka na którą wszyscy czekają:

Gdybym miała możliwość powiedzenia tylko 10 słów przez całe swoje życie, chciałabym móc 5 razy powiedzieć:
'Kocham Cię'.

---

/dress- terranova/ vest- bershka/ leggings- bik bok/ shoes- sequin.pl/ earrings- glitter/

15.10.2014

wszyscy czekamy na koniec świata.

"So there you are, the caretaker of sin

To my abandoned and malignant heart"

"Często powtarzam w moich wystąpieniach, że rozsądną misją artysty jest skłonienie ludzi, by cieszyli się życiem choć przez chwilę. (...)

Odnoszę wrażenie, że najlepiej rozwinięci Ziemianie zachowują się tak, jakby życie ich zawstydzało, albo jeszcze gorzej. (...)

Dwie kobiety, które odegrały ważną rolę w moim życiu, matka i moja jedyna siostra Alice, nazywaliśmy ją Allie, obie są już w niebie, nienawidziły życia i wcale tego nie kryły. Allie krzyczała czasem: "Mam dość! Mam dość!"

Najzabawniejszy Amerykanin swojej epoki, Mark Twain, dożywszy jak ja siedemdziesiątki i stwierdziwszy, jak wyczerpujące stało się życie jego i jego rodziny, napisał, co następuje: "Odkąd osiągnąłem wiek męski, nigdy nie pragnąłem, by którakolwiek z bliskich mi osób, uwolnionych z tego padołu, została przywrócona do życia." Tak napisał w eseju w kilka dni po nagłej śmierci córki Jean. Wśród tych, których nie chciałby wskrzesić, wymienił swą drugą córkę Susy, ukochaną żonę oraz przyjaciela Henry'ego Rogersa.

Twain nie dożył pierwszej wojny światowej, a mimo to doszedł do takich wniosków. (...)

Henry David Thoreau jest autorem słynnych słów: "Większość ludzi żyje w cichej rozpaczy".

Nic więc tajemniczego w tym, że zatruwamy wodę, powietrze i ziemię oraz konstruujemy coraz chytrzejsze niszczycielskie wynalazki przemysłowe i wojskowe. Przyznajmy to w końcu uczciwie. Właściwie wszyscy z niecierpliwością czekamy na koniec świata.

Mój ojciec Kurt senior, architekt z Indianapolis, który zachorował na raka i którego żona popełniła samobójstwo piętnaście lat wcześniej, został aresztowany w rodzinnym mieście za to, że nie zatrzymał się na czerwonym świetle. Okazało się, iż od dwudziestu lat jeździ bez prawa jazdy!

Wiecie, co powiedział policjantowi, który go aresztował? "No to mnie zastrzel".

Afroamerykański pianista jazzowy Fats Waller miał powiedzonko, które wykrzykiwał, kiedy grał genialnie i cudownie. "Niech mnie ktoś zastrzeli teraz, kiedy jestem szczęśliwy!"

Istnienie karabinów i pistoletów, prostych w obsłudze jak zapalniczka i tanich jak tostery, którymi można, jeśli komuś przyjdzie na to ochota, zabić Fatsa, Abrahama Lincolna, Johna Lennona, Martina Luthera Kinga albo kobietę pchającą wózek dziecinny, powinno przekonać każdego, że- by zacytować starego pisarza science fiction Kilgore'a Trouta:

-"Życie to gar gówna". "

K. Vonnegut, w "Trzęsienie czasu"

---