18.08.2016

so fit.





"But you're coming back

How do I get back"






" Biegnę
bo nie mogę się zatrzymać,
moje ciało jak maszyna,
bez kontroli
śmiało goni. "












/top, leggings- ESOTIQ, so fit/ shoes- nn/


18.07.2016

maki w lipcu.




"Feels like something
That I've done before
I could fake it
But I still want more"






Małe maki, małe płomienie piekielne,
Czy nie wyrządzacie żadnej szkody?
Położyłam moje ręce pomiędzy płomienie. Nic nie płonie
Migotacie. Nie mogę was dotknąć.
I oglądanie was wyczerpuje mnie
Migotanie takie jak to , pomarszczona i jasna czerwień, jak skóra ust.
Usta dopiero co krwawiły.
Małe krwawe spódniczki!
Są tu opary których nie mogę dotknąć.
Gdyby moje usta mogły poślubić ranę taką jak ta!
Gdzie są wasze opiaty, wasze przyprawiające o mdłości kapsułki?
Gdybym moga krwawić albo spać! -
Lecz są bezbarwne. Bezbarwne.


/Sylvia Plath- "Maki w lipcu" z tomiku "Ariel"/
_ _ _









/pants,shoes- @/ body- body flirt/ bag- mohito/ sunglasses- i am/

25.06.2016

gdzie.



"Where is the love that you promised me?
Where is the love?"



Jednym, delikatnym ruchem ręki, jak drobnym powiewem wiatr,sprawiam, że z kwiatów opadają płatki. Lato przemija tak samo niezauważenie szybko i pięknie. Ty w swoich wiadomościach wysłałaś mi krótkie historie różnych smutków, ale bez zadania większej ilości pytań nic dobrze nie zrozumiem. Ja opisałam Ci moje ostatnie dni (i noce około pełni księżyca w które trudno spać), ale bez tych wszystkich szczegółów na pewno wydadzą Ci się dość nijakie. Czasami odnoszę dziwne wrażenie,że wszystkie nasze zdania kierują się do zadawania pytań mimo,że wypowiedzi kończymy kropkami. Za dużo pytań zostaje nie -zadanych w odpowiedniej porze. Niektóre jeszcze czekają w kolejce, niektóre stały się już nieaktualne chociaż we wspomnieniach nadal nie dają spokoju. 
Wśród spadających płatków wypatrzyłam też jedno dla nas. 
_ _ _









/top-new look/ pants, jacket, shoes, earrings- H&M/



05.06.2016

niebieska sukienka.




"And if I only could, 
I'd make a deal with God, 
And I'd get him to swap our places"






Realizm to konwencja. Nasze subiektywne odczucia nigdy nie są realistyczne. Żyjemy w krainie ułudy i fantazji. Na przykład, jeśli jesteś zakochany, masz wrażenie, jakbyś płynął w powietrzu. Z punktu widzenia fizyki to absolutnie niemożliwe, ale tak się właśnie czujemy. Subiektywne odczucie staje się rzeczywistością. Realizm to demokracja, wszyscy ludzie powinni mieć takie same odczucia. 
Nic z tego.

/Etgar Keret- fragment wywiadu/
_ _ _








/dress,hat- vintage/ jacket- zara/ shoes-lovelywholesale.com/


18.05.2016

ręce na szyję.




"Show me how you do that trick 

The one that makes me scream" she said 
"The one that makes me laugh" she said 
And threw her arms around my neck 
"Show me how you do it 
And I promise you I promise that 
I'll run away with you 
I'll run away with you" 






Kiedy byłam jeszcze uczennicą Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Curie-Skłodowskiej, używałam Gadu-Gadu, nosiłam za duże bluzy i miałam swoją "sympatie", dobrze pamiętam jeden wieczór kiedy ów chłopiec sympatia przyjechał do mnie zupełnie spontanicznie,a ja pełna zadowolenia pobiegłam przed dom zarzucić mu ręce na szyję. Podniósł mnie lekko i radośnie do góry jakby to była najoczywistsza i najlepsza za razem rzecz na świecie. 
Ręce zarzucone na szyję. 
Na drugi dzień miałam mieć sprawdzian z matmy. Nie nauczyłam się. W sumie matematyki nie nauczyłam się nigdy i nadal twierdzę,że urodzeni humaniści nie mają serca do zimnych kalkulacji.
Nie mówicie mojej mamie, ale ze sprawdzianu dostałam później zasłużoną jedynkę i musiałam zaliczać go po raz drugi.
Ale to nie ważne bo w czasach kiedy byłam jeszcze uczennicą w za dużej bluzie, z jedynką w dzienniku i jedynką z przodu metryki łatwiej było zarzucać ludziom ręce na szyję.

_ _ _









/ chocker- shellkey.pl/ jacket, body- h&m/ bag- lovelywholesale.com/ shoes, skirt- @/ sunglasses- i am/