"make what we believe
don't we make what we can"
Kiedy zaczynałam pisać do Ciebie ten list była jesień, a ja zupełnie nie spodziewałam się tym razem jesieni tak szybko. Co gorsza, wczoraj podnoszę rolety i widzę spadające płatki śniegu. Teraz będę musiała wymyślić Ci tu jakąś bajkę o zimie, ewentualnie wierszyk, pewnie smutny.
Patrze na nasze listy sprzed wielu lat i mimo lekkiego wyblaknięcia słowa są nadal kolorowe, a zdania z nich układane były dużo prostsze.
To samo stało się chyba z naszym życiem przez ten czas. W każdym razie, stosy listów trzymam cały czas w tym samym zielonym, kartonowym pudełku. Trudno uwierzyć jak wiele marzeń, planów, życzeń, wyznań i pytań może zawierać takie jedno niepozorne pudełko. Głośno śmiałabyś się z tamtych dawnych problemów, w myślach na prawdę to słyszę, obie pękamy ze śmiechu.
Zastanawiam się co powiedziałabyś dziś gdybym spytała 'Co u Ciebie Kochana?'
I przecież teraz, w kilkanaście sekund mogłabym wysłać smsa albo
wiadomość na facebooku. Ekspresowo, prosto, bezpośrednio, bez większego wysiłku.
Szkoda tylko, że zdania wymieniane w obu kierunkach nie były by tymi pisanymi wieczorną dłonią, kolorowymi cienkopisami na barwnych i pachnących, wszystko-przyjmujących papeteriach, które można zbierać do szuflad i zielonych pudełek.
Tęsknię.
S.
_ _ _
/pants- h&m/ jacket- zara/ bag-@/ shoes- sequin.pl/
